by Uthman | Dec 11, 2021 | 012. JUSUF
– “Pastaj, u ktheu shpinën atyre dhe tha: “Oh, i mjeri unë për Jusufin!”” – Pasi i dhanë këtë lajm të dhimbshëm, Jakubi (a.s) u largua nga fëmijët e tij. Sytë iu zbardhën nga trishtimi, që vinte prej mallit të zjarrtë dhe të padurueshëm për djalin e tij....
by Uthman | Dec 11, 2021 | 012. JUSUF
– “Ai (Jakubi) tha: “Jo, nuk është kështu, por ju keni sajuar diçka mes jush. Durimi është gjëja më e mirë.” – Unë do t’i kthehem sërish durimit fisnik, të papërzier me zemërim dhe ankesa të panevojshme drejtuar krijesave. Më pas, kur e pa që po i shtohej...
by Uthman | Dec 11, 2021 | 012. JUSUF
– “Ti dërgo njerëz e pyet në qytetin ku ishim dhe karvanin me të cilin kemi ardhur!” – Nëse ti dyshon në fjalët tona, atëherë pyet në qytetin ku ishim dhe karvanin me të cilin erdhëm. Edhe ata ishin dëshmitarë për këtë që po të themi. – “Ne po të...
by Uthman | Dec 11, 2021 | 012. JUSUF
– “Ju kthehuni te babai juaj dhe i thoni: “O baba! Djali yt ka vjedhur.” – Thuajini atij se djali yt vodhi dhe u dënua pikërisht për vjedhjen e tij, prandaj ne nuk e patëm të mundur që ta sjellim këtu, me gjithë përpjekjet tona për ta realizuar një gjë të...
by Uthman | Dec 11, 2021 | 012. JUSUF
– “Kur e humbën shpresën (se mund të bënin gjë), u veçuan për t’u këshilluar me njëri-tjetrin.” – Kur e humbën shpresën se Jusufi do t’ua jepte me vete vëllain e tyre, u veçuan për t’u konsultuar. U mblodhën së bashku veç ata dhe askush tjetër. Kështu, ata...
