– “Kur njeriun e godet ndonjë e keqe, ai na lutet Neve …“ – Allahu i Lartësuar na njofton rreth gjendjes së njeriut dhe natyrës së tij jo durimtare. Kur është në vështirësi, rreziqe, trishtime e halle, njeriu i lutet Zotit me këmbëngulje, që t’ia largojë hallin.
– “Por, kur Ne i japim ndonjë të mirë, ai thotë: “Këtë e kam arritur në saje të diturisë sime!” – Kur Zoti ia largon hallin, ai bëhet përsëri mosmirënjohës dhe mohues, madje me paturpësi thotë: “Kjo më është dhënë në sajë të diturisë.” Pra, më është dhënë kjo mirësi në sajë të diturisë së Zotit se unë e meritoj.
Kështu, e di Zoti që unë e meritoj, prandaj ma ka dhënë. Unë kam vlerë dhe gradë tek Zoti. Ky ishte njëri nga kuptimet. Kuptimi tjetër është: “Këtë e kam arritur në sajë të diturisë sime!” E kam këtë mirësi në sajë të diturisë dhe aftësive të mia.
– “Jo! Ajo është veçse një sprovë, …“ – Është sprovë, nëpërmjet të cilës Allahu i teston njerëzit për të dalë në pah ai që është mirënjohës nga ai që është mohues i mirësive të Tij.
– “… por shumica prej tyre nuk e dinë.“ – Ata i konsiderojnë këto sprova si nderim dhe vlerësim për ta. Ata nuk arrijnë të dallojnë gjërat që janë krejt të dobishme dhe ato që kanë mirësi, por edhe ligësi, madje dhe mund të bëhen shkak për mirësi dhe ligësi.