– “Edhe disa beduinë (arabë të shkretëtirës) paraqitën justifikime, për t’u dhënë leje që të mos shkonin në luftë.” – Ngaqë ishin të plogësht dhe me besim të dobët, ata shkuan te Profeti për t’i kërkuar leje që të mos merrnin pjesë në luftë. Ata ishin njerëz me sjellje të vrazhdë dhe të pacipë. Megjithatë, ka mundësi që ajeti të flasë për ata besimtarë që vërtet ishin të justifikuar, dhe Profeti e kishte zakon që gjithmonë i justifikonte ata që i kërkonin leje.
– “Edhe ata që donin të gënjenin Allahun dhe të Dërguarin e Tij munguan në luftë.” – Këta të tjerët as nuk e merrnin mundimin për të kërkuar leje te Profeti i Zotit. Këta gënjenin kur thoshin se besonin Allahun dhe të Dërguarin e Tij, sepse besimi i vërtetë të bën që t’u bindesh urdhrave të tyre, dhe jo t’i kundërshtosh. Pastaj i Madhëruari i kërcënoi ata duke thënë:
– “Ata që mohuan do t’i godasë një dënim i ashpër.” – Në ajetin e mësipërm, Allahu i Madhëruar na tregoi për ata që kërkonin leje për të mos marrë pjesë në luftë. Por duke qenë se ata ndahen në dy grupe, të justifikuar dhe të pajustifikuar nga Sheriati, Allahu i Madhëruar e shpjegon më tepër këtë çështje: